Beklediğimiz gün En sonunda geldi

Kimisi sevgiye muhtaçtır,kimisi sevmeye,kimisi de karnını doyuracak bir lokma ekmeğe.Kimi bilgiye,kimi bir çift güzel söze…Biz işin maddi kısmını hallediyoruz gibi de manevi kısmını ihmal ediyoruz sanki.Sadece bayramlarda gider olduk büyüklerimizin yanına.Birbirimizle ya düğün yada cenaze törenlerinde karşılaşıp sohbet eder olduk.En son ne zaman ziyaret ettik hasta olan yakınlarımızı?Çocuk esirgeme kurumlarının,huzurevlerinin varlığından haberimiz var mı?Hiç gittik mi oralara?Komşularımızdan kaçının ismini biliyoruz?Unuttuk mu koca yürekli Yunusun Yaradılanı severim Yaradandan ötürü sözünü.

           

 Biz unutmadık heyecanla beklediğimiz arkadaşlarımızla emek verip plan yapıp zaman harcadığımız ve buna gerçekten değen bir organizasyonu yaptık küçük çocuklarımızla tanıştık kaynaştık, hatta oyunlar bile oynadık ne kadar mutluluk verici onlarla birlikte sevinmek bir şeyleri paylaşabilmek keşke çevremizde yaşadığımız yerde aile akrabalık dostluk ilişkileri büyük kentlerin apartmanların  soğukluğu arasında kaybolmasa ve küçük çocuklarımız çevresinde okulunda çekinmeden istediği her şeyi söyleye bilip yapabilme sansına erişse bizim de istediğimiz bu değil mi o yüzden ne kadar çocuğumuza erişip bu değerlerin önemini öğretebilirsek zaten gerisi kendiliğinden gelecek diye düşünüyorum. toplantımızdada zaten bu sıcak ortamı yakalayıp gönlümüzce eğlendik onlarla oyunlar oynadık kaynaştık ama bu daha bir başlangıçtı bizim için tekrarı mutlaka olacak zaten : ))